ekmek kutusu

Bu seferki iş beni epeyce uğraştırdı. Gerçi benim üşengeçliğim ve yapılması gereken bir takım gerekli şeyleri yapmayıp hemen bitirmeye çalışmak da işin içinde elbette. Ama ne oldu, yapmadığım her şeyi ileri aşamalarda illa ki yapmak zorunda kaldım.

Ne yapmak gerekiyordu, zımparalamak ve astar atmak. Peki ben ne yaptım, hemen boyamaya geçtim. Her zaman kullandığım boyam bu kez beni hayal kırıklığına uğrattı. Sanki seyreltilmiş gibi bir türlü kapatmadı ahşabı. Fakat öyle ya da böyle ilerleyen aşamalarda o zımpara yapıldı ve o astar atıldı.

Sevgili "He he hee, yine pembe yapmışsın" dese de, hayır pembe değil kırmızı. Ha, ne fark eder, yine renkli bir şey oldu. Beyaz beyaz diye ölüp bitsem de sanırım içimdeki canavarı durduramıyorum.

Peçete dekupaj, boyama ve boya sonrası hemen eskitme yaptım. Boyanın kurumasını beklemedim. Bu sayede daha kolay eski hale getirebildim. Henüz üzerinde vernik yok. Yat verniği ile en son yaşadığım kötü deneyimden sonra bu konuda oldukça temkinli davranmaya çalışıyorum.

Tam olarak bitmedi gözümde aslında, ufak tefek birkaç ekleme gerekiyor sanırım. Ama uzun zamandır masamda, aklımda duran bir şeyi daha neredeyse tamamlayıp kenara koyabileceğim. Bu bile hiçbir şeye yetişemediğimi düşündüğüm bir dönem için beni motive ediyor.

Yarın benim doğum günüm, ve Tanrı biliyor, tek bir dileğim var.

Sevgilerimle,

P. 

Bol örgülü bir dönem- Bol çiçekli bir atkı

Eğer ki mevsimden sonbahar, aylardan aralık ise, hediye zamanı gelmiş demektir. :)

Yeni yılınız kutlu olsun.
Ömrünüz güzel olsun.
Sevgilerimle,
P.

Bol örgülü bir dönem- Renkli battaniye

Kış dediğin battaniye mevsimidir. Ama artık, öyle eski tip sevimsiz battaniyeler değil, hele ki sadece bedenimizi sıcak tutsun diye hiç değil. Battaniye dediğin insanın ruhunu da ısıtmalı, yumuşacık olmalı...

Dolgu boş modeli ile yapıldı, model çok basit fakat çok kullanışlı. Renkler de güzel olduktan sonra, ortaya beğenilerek kullanılan bir ürün çıkıyor.

Kedimiz de durur mu, yeni bir şey yapılmış, bir yerlere serilirlen orada kıpır kıpır bir şey var, hemen gitmeli, üstüne oturmalı, yatmalı, onu koklamalı...

Bir de gidip tam merkezine oturmak...

Battaniyeyle birlikte kendini de hediye edecekmiş, kendini paketlediğine göre. Fotoğrafta görünen o! :)


Sevgilerimle,
P.

Bol örgülü bir dönem- Hızlı ve kolay bir atkı

Yine ben bir gün internette dolaşırken bir atkı modeli ile karşılaştım. Allah allah, nasılmış ki bu acaba derken bir başladım bir baktım. Aaa, atkı bitivermiş. Çok kolay çok pratik ve çok da kullanışlı bir model.


Model internetten alınmıştır.

Şimdi ben bunu buraya yükledim ama, bu benim kendi çizdiğim bir motif değil, yanlış anlaşılma olmasın. Ben sadece uygulayıcıyım. Alalı uzun bir süre olduğu için hangi web sayfasından aldığımı da bilmiyorum ama sanırım google amca bize bu konuda yardımcı olur, herhalde atkı modeli diye aratmışımdır.

Atkının uçlarına püskül olarak zincir çekip ucuna da çiçek motifi yaptım. Dzü saçaklardan daha iyi durdu.

Bu da paketlendi ve hediye olarak verildi.

Herkese atkı öreceğim, herkesi atkıya boğacağım.. :)

Yeni yıl...

Kutlu ol e mi!

Sevgiler,

P.



Bol örgülü bir dönem- Çiçek motifli atkı



Uzun zaman, uzun ara, yapılacak başka işler, fotoğraf çekmeye üşenmek dolayısıyla buraya bir şey yazmayı boşlamak. Yazısız geçirdiğim bu dönemde herhangi bir şey yapmadım mı, yaptım. Boyadım, ördüm, kanaviçelerim vardı mesela, onları bitirdim. Ama iş fotoğraf çekmek ve bir iki cümleyle yapılanları yazıya geçirmek olunca maalesef burası boşta kaldı.

Bu atkıyı internette görmüştüm. Motif zaten bildiğim ve daha önceden yastık ya da süsleme yapmak için kullandığım bir motifti. Hem kolay hem de pofuduk pofuduk sevimli bir model.



Elimde çok yün var, bir an önce bitirmek istiyorum ama bir yandan da yeni yıl yaklaşıyor, birilerine hediye vermek istiyorum, o yüzden bu ara örgülere ağırlık verdim. Bir iki gün içinde bitti, ben de uyduruk bir fon yaratıp fotoğraflarını çektim.

Kenarlarındaki yaprakların yeşili için çok düşündüm. Elimde bir kaç ton yeşil vardı, ancak hiçbiri istediğim gibi uyumlu olmadı. Bu yeşil için de tereddütlüydüm, çok partkal olacaktı, çok mu sırıtacaktı. Ama sonra örmeye başladım. Kötü olduğunu düşünmüyorum, aksine atkıyı daha da canlı hale getirdi fıstık yeşili yapraklar.





 Fotoğraflama yapmak çok zor. Renkleri ve ışığı ayarlamak, doğru bir şekilde fotoğraf çekmek, göze hoş gelmesini sağlamak. Şimdi herkes çok iyi fotoğraf çekebilmeye başladı, neredeyse herkesin profesyonel makineleri var ya da photoshop programlarını hayatımızın bir parçası gibi kullanıyoruz artık.  Dolayısıyla çıta çok yükseldi, fotoğraf çekmenin adabı değişti. Özensiz olmamak gerekiyor artık. E bu da daha çok emek demek.

Hediye vermeyi seviyorsanız, el emeğini seviyorsanız, günümüz dünyasında makineleşme ile yapılan şeylerin yanında kendi yaptığınız hediyeler daha kıymetli oluyor.

Ne yalan söyleyeyim, başlangıcından sonuna dek kendi yaptığım bir şeyi kendim paketleyip sunmak beni de daha çok mutlu ediyor.

Mutlu bir yıl olsun, hepimize,
Sevgilerimle,
P.

Bizim Bahçemiz- Yükseltilmiş Sebze Yatakları

Uzunca bir sure hic not dusemedim buraya cunku yazmami engelleyecek bir suru ugras vardi. Baslayip da kayda deger bir sey yazmayinca, aklımın bir köşesinde yer alıyordu burası ve sürekli tamamlanmamış bir şey gibi ağırlık yapıyordu. Ancak şu da var ki bir süredir bahçe ile hiç ilgilenemedik.
Bahçeyle tam anlamıyla ilgilenemesek de rutin isleri yapabilmek icin haftada en az bir kez mevcut bitkileri sulamak için gidiyoruz.
Ama bu demek değil ki bitkiler ile hiç uğraşmıyoruz.
Bu geçen sure icinde kucuk kaplarda evde cimlenmeye çalışan bir kac ayri kis sebzesi vardi. Onlar ekildikleri küçük kaplarda yavaş yavaş büyüdüler. Kotiledonların ardından çıkan gerçek yaprakçıkları görmek bizim için müthiş keyifliydi. Bu bizim için bir başarıydı. Çünkü daha evvelden saksı ile almış olduğum tek bir kök fesleğeni bile tohuma kaçmadan kurutabilmiş biriyim ben. Biraz daha ilgi ve biraz daha sabır ile demek ki oluyormuş dedik.
Yukseltilmis sebze yataklarini once Meyvelitepe'de sonra Bostancik'ta sonra adini animsayamadigim bir suru baska blog ve web sayfasinda gormustuk. Tam olarak aynisi olamasa da ayni mantikta bir seyler yapmaya calistik.

Pet şişelerin alt kısımlarını kesip, ağız kısımları aşağı gelecek şekilde toprağa gömdük. Yaklaşık dört-beş parmak kalınlığındaki kısmı toprakta kalmış oldu.  Daha sonra çukurda kalan toprağın üstüne karton parçaları ve bir miktar kuru çalı koyup malç yaptık. Ve üstüne daha önceden o kısımdan kaldırdığımız toprağı ekledik. Normalde son kullandığımız toprak yerine coco-peat vb daha "geçirgen" mi demeliyim, bilmedim; benzeri bir toprak ekleniyor. Ama toprağın genel yapısına güvendiğimiz için (!) ve daha önceden o toprakta ekim dikim yapılmadığı için ona bir şans vermek istedik. Bir de, sonuçta deney yapıyoruz, bir heves uğruna toprağımız varken yeni toprak satın almak istemedik. 

Tam olarak ölçüsünü bilemediğim bu alanda ıspanak ve havuç büyüteceğiz. Bu fotoğraf şaşırtma yaptıktan bir hafta sonrasında çekildi. Şansımıza O hafta güzel yağmur yağdı. yağmurla birlikte ıspanaklarımızda yeni minik yapraklar ve havuçlarda da bir dirilme, canlanma olmuş.

Normalde havuç tohumlarının şaşırtma yapılmadan ilk yerlerine dikilmeleri gerekiyordu ancak biz tohum çimlendirme zamanında bahçeyi yakından takip edemeyeceğimizi bildiğimiz için çimlenen tohumları bu küçük yatağa diktik. Merakla bekliyoruz bakalım ürün alabilecek miyiz.

Tohum ekim zamanı geldiğinde bu pet şişelerin içine de bir miktar toprak doldurup yatağın içindeki sebzeleri koruyacak çiçekler ekmeyi planlıyoruz. Bu sayede pet şişelerin çirkin görüntüsü de bir miktar kaybolacaktır diye umuyoruz.

Tohum ekim zamanı nasıl dört gözle beklenmez! Daha ekilecek dikilecek o kadar çok tohum var ki!





Bizim Bahçemiz- Merhaba Toprak

Bir süredir düzenli bir şekilde permakültür, doğal tarım, geri dönüşüm, toprağa ve dolayısıyla insanlıga zarar verebilecek kimyasallardan uzak durma adına araştırmalar yapıyoruz. Bu doğrultuda edindiğimiz bir bahçemiz, çimlendirmeye çalıştığımız bir dizi tohumumuz, iyileştirmeye çalıştığımız ağaçlarımız var.
Aynı zamanda evimizden klorak (nam-ı diğer çamaşır suyu), yağ çözücü, kireç çözücü vb malzemeleri de çıkardık- çıkarıyoruz. Alışkanlıklardan kopmak kolay değil.
Alışveriş kısıtlaması yapıyoruz.
Geri dönüşüm fikirlerini uygulamaya çalışıyoruz. Hele ki internette bütün bu bilgilere ulaşma lüksü muhteşem.
Edindiğimiz bir bahçemiz dedim...
Bir yıl önce hali hazırda bir dizi ağaçla birlikte bir miktar toprağa sahip olduk nişanlım ile beraber. Yaz dönemi gelince de minik bir bostan girişiminde bulunduk. Elimize yüzümüze bulaştırdık tabi.
karmakarışık ve ürün alamadığımız bu girişimin sonucunda bu iş böyle olmaz dedik ve araştırmaya başladık. E tabi, evde ilaca karşıyız, yediğimiz içtiğimizde kat kat karşıyız. Kaldı ki öyle olacaksa ne diye kendimizi yoralım uğraşalım, çıkar marketten alırım hormonlu hormonlu oh, emek harcamaya ne gerek...
Bu yüzden okuduk okuduk, yeni şeyler öğrendik.
Tohum nasıl çimlenirden, ilaçsız meyve/sebze koruyucularına, evde yapılabilecek böcek kaçırtıcılara, iyi böceklerden kötü böceklere, kardeş bitkilerden yükseltilmiş sebze yataklarına... Bir sürü şey öğrendik.
Geçen yıl yaşadığımız fiyaskoyu saymazsak, acemiliktir geçer deyip, bu kış yeni baştan başlıyoruz toprak ile uğraşmaya.
Biraz deneme yanılma ile okuduklarımızı hayata geçirme planımız var. Bu doğrultuda ilerleyeceğiz.
Neler olacağını gerçekten çok merak ediyorum, çünkü bizim gibi şehir çocukları için fazlaca gayret isteyen şeyler bunlar.
Yılmamayı diliyorum.

---

Annemin tablosu

O zaman şöyle diyelim,
Merhaba toprak, aranıza hoş geldik!