dekorasyon bir hobidir

Bugun yaptigim bir sey hakkinda yazmayacagim. Zaten cep telefonundan yazi yazmak son derece zor, dokunmatik ekranda otobus icinde harfleri yakalamaya calisiyorum. Ege'de olunca hafta sonlarini daha bir dort gozle cekiyor insan, ucunda deniz var cunku. Izmir'de yasarken bunu daha az arardim, zaten ev ile is arasinda denizle mecbur karsilasirsin, Aydin oyle degil ne yazik ki... Iyot kokusu bagimlilik yapiyor bence, 23 yil boyunca icime cektim neredeyse her sabah, yoklugu benim icin buyuk eksiklik. Simdilik nisanlimin ailesinin nimetlerinden faydalaniyoruz, allahtan Kusadasi yakin!
Uzun zamandir erteledigim dip bucak temizligi hafta sonum bana kalsin diye cuma gunu yapayim dedim. Bitirdim... Ama elim kolum boynum sirtim dokuluyor. Neyse, bu kucuk bi ayrinti.
Temizlik yaparken de evimdeki esyalarimi ne kadar sevdigimi bir kez daha fark ettim. Tam da gunes batarken bazi koselerde goruntu ne hostu..

Arkada gorunen berjer benim babaannemin ceyizlik koltuk takimindan. O artik onlari kullanmiyor, depoda duruyordu atil bir sekilde. Aydin'a tasinirken bayila bayila aldim iki tanesini, sagolsun koltuklarini torununa bagisladi:) 

Beyaz zigonlari da ben boyadim annem atiyordu neredeyse, yanlarini eskittim. Onlara kalsa eskisinden de kotu oldu, "Ne o oyle boyasi kalkmis mobilyalar?!" falan...

Abajuru da en yakin arkadasim ev hediyesi olarak almis, pek cok seyi abajura gore dekore etmeye calisiyorum simdi. Koltuklarimla da uyumlu oldu cok.

Canim lavantalarim da koyden. Simdilik toplanacak kadar degiller ama kokulari harika. Yesile bu kadar yakisan baska bir cicek tanimam ben.

                       

                                 

Cenem dustu degil mi?
Bugun de boyle oluversin...
Sevgilerimle,
P.